Czy też to czujesz? To subtelne, ale nieodparte drżenie w powietrzu, które zapowiada, że coś się zmienia. To poranek, kiedy otwierasz okno i po raz pierwszy od miesięcy nie wita Cię mroźny podmuch, ale obietnica ciepła, zapach wilgotnej ziemi i nieśmiały śpiew ptaków. Właśnie w takich chwilach moje ręce, przyzwyczajone do otulania się grubą wełną i alpaką, zaczynają tęsknić za czymś zupełnie innym. Zaczynają szukać lekkości, oddechu, czegoś, co będzie współgrało z pierwszymi promieniami słońca na twarzy. To ten moment, kiedy z najgłębszych zakamarków szafy wyciągam kosze wypełnione motkami bawełny i lnu, a moje serce dziergającej dziewiarki zaczyna bić w zupełnie nowym, wiosennym rytmie. To czas, by pożegnać się z…